دیدگاه‌ها در: اسم اعظم

توسط: ر.ش

ر.ش — Mon, 27 Dec 2010 07:21:49 +0000

من خودم آدم پاکی نیستم ولی یک توصیه برایت دارم :در زمینه های درسی مطلب بنویس واز نوشتن در مورد دین کناره بگیر که کاری بس پیچیده است ، کسی که تخصصش دین هست باید برای دین بنویسید نه مهندس ودکتر وجراح ویا حتی من یادتان باشه دوستان انسان باید بداند وبنویسد واگر نه از راه دین خارج خواهد شد
باتشکر
پاسخ:
منظورتان از ناپاکی چیست و چرا اول بحث طرح کردید؟کلیت حرفتان هم احتمالا هم درست است .اما شما در چه بابی ایراد دارید؟درس چه ؟اگر درس داده یاشد چه؟پس وزیر حارجه اسبق ما در این موارد چه می کند یا بسیاری دیگر ؟اصلا مخاطب شما کیست؟چرا اظهار نظر کردید؟وقتی خودتان قبول ندارید خودتان راهم

توسط: از يك درويش سيد

از يك درويش سيد — Wed, 22 Sep 2010 10:13:20 +0000

عزيزان من به هر طرف كه نگاه كني حضرت حق را مي بيني تمام هستي وقتي حق است ديگر بدنبال جه ميگرديد.در پناه حضرت دوست

توسط: سید ایرانی

سید ایرانی — Thu, 24 Jun 2010 06:54:18 +0000

اهل دلی بود که با گفتن یک بسم الله الرحمن الرحیم میتوانست بر روی آب راه رود.ولی کسانی هم هستند که کاربرد های فوق را نمدانندوفقط بر حسب عادت تکرار میکنند.پس اگر نفَس،نفَس باشد،خود بسم الله اسم اعظم است.

توسط: ارش

ارش — Tue, 14 Apr 2009 15:05:26 +0000

حافظ اسرار الهی کس نمی داند خموش…
پاسخ:
با منطق استبدادي هيچ كار و تلاش و تحول و علم و دانشي مجاز نيست…؟؟

توسط: habibullah

habibullah — Sun, 07 Dec 2008 06:15:00 +0000

اسم اعظم در حقیقت ایمان کامل به خذا ح

توسط: pendar

pendar — Thu, 27 Nov 2008 21:40:42 +0000

“عبادت بجز خدمت خلق نيست به تسبيح وسجاده ودلق نيست” به نظر من باطن و دل هر انساني بيان كننده بار معنوي وميزان تقرب به حق تعالي ميباشد يعني كسي كه خالصتر و صالح تر باشد به خدا نزديكتر وخدا را بهتر ديده و مستجاب الدعوه تر ميباشدو اسم اعظم از ان اوست

توسط: الهام

الهام — Mon, 21 Jul 2008 10:03:39 +0000

;مطالب جالبی مست ولی کامل نیست

توسط: hamid

hamid — Mon, 16 Jun 2008 07:22:09 +0000

مطالب بسیار عالی است امیدوارم ادامه داشته باشد

توسط: reza

reza — Tue, 13 May 2008 02:42:03 +0000

مطالب بسیار عالی است امیدوارم ادامه داشته باشد

توسط: سيد زهير موسوي

سيد زهير موسوي — Sat, 15 Mar 2008 19:29:31 +0000

به نظر من اسم اعظم بهانه بيش نيست.
من بار ها از علما شنيدهام كه ميگويند:(بهشت را به بها ميدهند نه به بهانه)
اما من بر اين باورم كه اگر قرار باشد ما براي بدست اوردن بهشت بها بپردازيم
خوب اين اصلا امكان ندارد…چون هيچكدام از ما هرگز نخواهيم توانست چنين بهاي گزافي را بپردازيم. خداوند هميشه براي ما در قرآن از نهرهاي عسل و..
شير و…صحبت كرده در صورتي كه ما در ان جهان هرگز احتياجي به خوردني نداريم! و در اينجا خداوند به زبان خودمان با ما صحبت كرده است تا ما به بهانه ي اين چيز ها بسوي او برويم.
و در مساله اسم اعظم هم همينطور.
زماني كه يك نفر در مورد كارهايي كه ميشود بوسيله اسم اعظم انجام داد ميشنود و به دنبال ان ميرود كه شايد مثلا او هم بتواند بر روي آب راه برود..
ولي پس از رياضت كشيدن ها و رسيدن به ان حد مطلوب او بهيچ وجح نياز به استفاده از اسامي اعظم ندارد و او هرگونه كه خداوند را بطلبد خداوند به او هر چيز كه بخواهد عطا ميفرمايد.حال انكه امكان دارد كه من گناهكار از ان اسم اعظم نيز استفاده كنم و انگار كه نه انگار……
با تشكر
پاسخ:
مگر خداوند بنگاه معاملات دارد که بها بخواهد
این حرف غلط است مال هر که باشد
بهشت زندگی در جایی است که مناسبت با وضع روحی افراد دارد بقیه حرف شما هم ربطی به هم ندارد
شما گناهکار باشید که بیشتر از امکانات و ..خدا بهره می برید
همه در نزد خدا بدهکار و گناهکارند
هنوز درکی از اسم اعظم ندارید
در حوزه ای که کار کرده ویاتخصص دارید اظهار نظر کنید

توسط: issaroohi

issaroohi — Fri, 23 Nov 2007 22:05:13 +0000

بعضي ها مي گويند اسم اعظم لفظي نيست و حتي برخي اسم لفظي را نيز انكار مي كنند و بيان مي كنند كه اسم اعظم مرحله اي از بعد معنوي است.
اين سخن بيشتر به سخن دراويش و الحقي ها مي ماند كه مي گويند اگر به بعد معنوي برسيم ديگر لازم نيست نماز بخوانيم و به همين خاطر دست به حركاتي مي زنند كه معنويات خود را تقويت كنند و نماز هم نمي خوانند و فقط در عيد قربان قرباني مي كنند!
به ظاهر آنان درست مي گويند چون روايتي در اين رابطه شنيده بودم كه كسي كه دو ركعت نماز واقعي واز روي خلوص نيت بخواند براي او نماز لازم نيست. يعني اينكه كسي كه بتواند از روي خلوص نيت دو ركعت نماز بخواند مرحله اي از بعد معنوي را دارد كه نمازخواندن براي او ديگر نياز نيست.
اگر اين مطلب درست باشد ما از پيامبر و امامان چه كساني را معنوي تر مي شناسيم؟ ولي آنان نماز را مي خوانند و بايد از بقيه بيشتر هم مي خواندند چون براي پيامبر در سوره مزمل نماز شب نيز واجب شد ولي براي بقيه نماز شب واجب نيست.
برخي علما در مورد اسامي خدا و اسم اعظم مطالبي مي نويسند كه موقع مطالعه آن بايد از لغت نامه هاي كلفت و سنگين استفاده كرد كه شايد مي خواهند بگويند ما چيزهايي بلديم كه ديگران به گرد ما هم نمي رسند. و آنقدر مطالب مي نويسند كه از خود مطلب كيلومتر ها دور مي شوند و چون رسيدن به آن را ممكن نمي دانند مي گويند مرحله معنوي و دوري است و كسي به آساني به آن نمي رسد!
برخي نيز به علوم جفر و رمل و … دست مي برند ولي چيزي نمي يابند.
دقت كنيد مطلب را سختش نكنيم.همان طور كه از اسمش معلوم است اسم اعظم يك اسم است اما چون از نظر خاصيت ، عام و شامل خاصيت تمامي صفات خداوند مي شود به همين دليل به اسم اعظم مشهور است.
اسم اعظم معنويت اعظم نيست.اگر هم مرحله اي از معنويت بود باز اسم بخصوص داشت.مثل توكل كه داراي سه مرحله است.
حال همان طور كه درخواندن نماز هر كسي بسته به معنويات خودش بهره اي مي برد در اسم اعظم نيز هر كسي بسته به درجه معنويات خودش بهره اي مي برد.
كمترين بهره افراد معمولي از خواندن نماز دور بودن آنان از فحشا و منكر است و لي بهره امام علي تا به آنجا مي رسد كه در موقع خواندن نماز آنقدر مجذوب رب خودش مي شود و در معنويت خودش غرق مي شود كه تير را از پاي ايشان جدا مي كنند.
بلعم باعورا آن اسم را مي دانست . اما وقتي خلاف كرد آن اسم اثر خودش را از دست داد يعني دعاهايش با آنكه با اسم اعظم بود ديگر قبول نمي شد.همانطور كه ممكن است حلاوت نماز از نماز خوان برود.
اسم اعظم براي ناميدن خداوند است و براي دعا كردن بكار مي رود.خداوند خودش امر فرموده است (ولله الاسما الحسني فادعوه بها) (و براي خداوند نامهاي نيكويي است پس او را با آنها بخوانيد) و از اين آيه نتيجه گيري مي شود كه بايد با اسماء حسناي خداوند خدا را دعا كرد و نيز نتيجه مي گيريم كه اسم اعظم بايد جزو اسما الحسناي خداوند باشد.
پس اسم اعظم لفظي است و افراد با درجه معنويت خودشان بهره ها مي برند و افراد با معنويت بالا بايد آن را بيشتر نيز ذكر كنند تا هيچ موقع از ياد خدا غافل نشوند.
پس جستجو بكنيم آن اسم را و دعا بكنيم خداوند را با آن.